blog...blog...blog...
one year na ako sa blog world... yehey!!!!
from the start palang nag-aalangan na akong magblog... kasi iniisip ano naman ilalagay ko sa blog.. eh wala naman akong talent sa pagsusulat... kahit na marami akong naiisip na mga bagay na gusto kong sabihin eh di ko naman kayang ilathala sa sulat... kahit na nung bata ako eh tinuruan ako ng mommy ko na gumawa ng diary eh di ko naman din natutuloy yun...laging sa simula lang tapos ala na...makakalimutan ko ng gawin...
pero eto ako ngayon isang taon ng nagblog... nung una kinumbinsi lang ako nila Berni at Min na magblog para updated kami lagi sa isa't isa kung ano na ang latest sa amin...nang lumaon natuwa akong magblog... nagsimula lang akong isulat yung mga activities ko nung una pero di ko namamalayan natutuwa na ako kasi naiisulat ko yung mga bagay na di ko kayang ikwento o kaya sabihin eh... yung tipong mga bagay o pangyayari na gusto mong ishare pero di ko makwento..kasi di naman talaga akong makwentong tao....
malaking bagay nagawa sa akin ng blog ah...nung super down ako dahil broken hearted ako last year eh ang blog ang kasama ko para isulat ang happy thoughts ko para di ako malungkot... kung feeling senti ako blog pa din...kung feeling in love ako dahil sa mga pinapanood ko blog pa din...kakatuwa talaga ang blog....
yun nga lang ang nakakalungkot minsan di ako makapagblog kasi busy na kahit na lagi kong nasa isip na i-blog ko tong mga pangyayari na toh para kung sakali na mabasa ko ulit ang naisulat ko at least maalala ko ang happy and sad moments ko with my loved ones(family and friends...)
siguro hanggat may internet connection ako magblog pa rin ako....tulad ngayon... bored ako kaya eto blog pa din ako para naman masaya...hahahaha... hirap ng walang magawa...
from the start palang nag-aalangan na akong magblog... kasi iniisip ano naman ilalagay ko sa blog.. eh wala naman akong talent sa pagsusulat... kahit na marami akong naiisip na mga bagay na gusto kong sabihin eh di ko naman kayang ilathala sa sulat... kahit na nung bata ako eh tinuruan ako ng mommy ko na gumawa ng diary eh di ko naman din natutuloy yun...laging sa simula lang tapos ala na...makakalimutan ko ng gawin...
pero eto ako ngayon isang taon ng nagblog... nung una kinumbinsi lang ako nila Berni at Min na magblog para updated kami lagi sa isa't isa kung ano na ang latest sa amin...nang lumaon natuwa akong magblog... nagsimula lang akong isulat yung mga activities ko nung una pero di ko namamalayan natutuwa na ako kasi naiisulat ko yung mga bagay na di ko kayang ikwento o kaya sabihin eh... yung tipong mga bagay o pangyayari na gusto mong ishare pero di ko makwento..kasi di naman talaga akong makwentong tao....
malaking bagay nagawa sa akin ng blog ah...nung super down ako dahil broken hearted ako last year eh ang blog ang kasama ko para isulat ang happy thoughts ko para di ako malungkot... kung feeling senti ako blog pa din...kung feeling in love ako dahil sa mga pinapanood ko blog pa din...kakatuwa talaga ang blog....
yun nga lang ang nakakalungkot minsan di ako makapagblog kasi busy na kahit na lagi kong nasa isip na i-blog ko tong mga pangyayari na toh para kung sakali na mabasa ko ulit ang naisulat ko at least maalala ko ang happy and sad moments ko with my loved ones(family and friends...)
siguro hanggat may internet connection ako magblog pa rin ako....tulad ngayon... bored ako kaya eto blog pa din ako para naman masaya...hahahaha... hirap ng walang magawa...

